CO WIEMY O VAN GOGHU?

„𝗢𝗴𝗿ó𝗱 𝗽𝗿𝘇𝗲𝗱 𝗳𝗮𝗿𝗺ą 𝗗𝗲𝗯𝗿𝗮𝘆” (𝗹𝗶𝗽𝗶𝗲𝗰-𝘀𝗶𝗲𝗿𝗽𝗶𝗲ń 𝟭𝟴𝟴𝟳) 𝗯ę𝗱𝘇𝗶𝗲 𝗼𝗳𝗲𝗿𝗼𝘄𝗮𝗻𝘆 𝘄 𝗦𝗼𝘁𝗵𝗲𝗯𝘆’𝘀 𝘄 𝗡𝗼𝘄𝘆𝗺 𝗝𝗼𝗿𝗸𝘂 𝟭𝟳 𝗺𝗮𝗷𝗮, 𝘇 𝘀𝘇𝗮𝗰𝘂𝗻𝗸𝗼𝘄ą 𝗸𝘄𝗼𝘁ą 𝟮𝟬-𝟯𝟬 𝗺𝗶𝗹𝗶𝗼𝗻ó𝘄 𝗱𝗼𝗹𝗮𝗿ó𝘄. 𝗭𝗼𝘀𝘁𝗮ł 𝗻𝗮𝗺𝗮𝗹𝗼𝘄𝗮𝗻𝘆 𝘇𝗮𝗹𝗲𝗱𝘄𝗶𝗲 𝗸𝗶𝗹𝗸𝗮 𝗺𝗶𝗻𝘂𝘁 𝘀𝗽𝗮𝗰𝗲𝗿𝗲𝗺 𝗼𝗱 𝗺𝗶𝗲𝘀𝘇𝗸𝗮𝗻𝗶𝗮, 𝗸𝘁ó𝗿𝗲 𝗩𝗶𝗻𝗰𝗲𝗻𝘁 𝗱𝘇𝗶𝗲𝗹𝗶ł 𝘇𝗲 𝘀𝘄𝗼𝗶𝗺 𝗯𝗿𝗮𝘁𝗲𝗺 𝗧𝗵𝗲𝗼 𝗻𝗮 𝗠𝗼𝗻𝘁𝗺𝗮𝗿𝘁𝗿𝗲.

Przybywając do Paryża 28 lutego 1886 roku, 𝗩𝗶𝗻𝗰𝗲𝗻𝘁 𝘃𝗮𝗻 𝗚𝗼𝗴𝗵 napisał w pośpiechu notatkę do swojego brata Theo . Przyjechał do Paryża cztery miesiące wcześniej, niż się umówili – i chciał się spotkać w południe w Musée du Louvre. Bracia mieli mieszkać razem, najpierw w małym mieszkaniu przy rue Laval, a potem w większych kwaterach przy rue Lepic. Vincent pozostał w Paryżu przez prawie dwa lata, wyjeżdżając w lutym 1888 roku na południe Francji. Podczas pobytu w Paryżu jego praktyka artystyczna uległa radykalnej zmianie, obejmując żywą paletę kolorów i ostre wariacje w obchodzeniu się z farbą olejną. „𝗢𝗴𝗿ó𝗱 𝗽𝗿𝘇𝗲𝗱 𝗳𝗮𝗿𝗺ą 𝗗𝗲𝗯𝗿𝗮𝘆” 𝘂𝗰𝗵𝘄𝘆𝗰𝗶ł 𝘁𝗲𝗻 𝗽𝗿𝘇𝗲ł𝗼𝗺𝗼𝘄𝘆 𝗺𝗼𝗺𝗲𝗻𝘁 𝗹𝗮𝘁𝗲𝗺 𝟭𝟴𝟴𝟳 𝗿𝗼𝗸𝘂, 𝗸𝗶𝗲𝗱𝘆 𝘁𝗼 𝗸𝗼𝗹𝗼𝗿, 𝘁𝗲𝗺𝗮𝘁 𝗶 𝘀𝗽𝗼𝘀ó𝗯 𝗺𝗮𝗹𝗼𝘄𝗮𝗻𝗶𝗮 𝘀𝗸𝗿𝘆𝘀𝘁𝗮𝗹𝗶𝘇𝗼𝘄𝗮ł𝘆 𝘀𝗶ę 𝘄 𝗱𝗼𝗷𝗿𝘇𝗮ł𝘆𝗺 𝘀𝘁𝘆𝗹𝘂 𝗩𝗮𝗻 𝗚𝗼𝗴𝗵𝗮, 𝗸𝘁ó𝗿𝘆 𝗿𝗼𝘇𝗸𝘄𝗶𝘁ł 𝘄 𝗰𝗶ą𝗴𝘂 𝗽𝗼𝘇𝗼𝘀𝘁𝗮ł𝘆𝗰𝗵 𝘁𝗿𝘇𝗲𝗰𝗵 𝗹𝗮𝘁 𝗷𝗲𝗴𝗼 ż𝘆𝗰𝗶𝗮 𝘄 𝗣𝗮𝗿𝘆ż𝘂, 𝗔𝗿𝗹𝗲𝘀, 𝗦𝗮𝗶𝗻𝘁-𝗥é𝗺𝘆-𝗱𝗲- 𝗣𝗿𝗼𝘄𝗮𝗻𝘀𝗷𝗶 𝗶 𝗔𝘂𝘃𝗲𝗿𝘀-𝘀𝘂𝗿-𝗢𝗶𝘀𝗲. 𝗧𝗼 𝘄ł𝗮ś𝗻𝗶𝗲 𝘄 𝘁𝘆𝗺 𝗼𝗸𝗿𝗲𝘀𝗶𝗲, 𝗼𝗱 𝟭𝟴𝟴𝟳 𝗱𝗼 𝟭𝟴𝟵𝟬 𝗿𝗼𝗸𝘂, 𝗽𝗼𝘄𝘀𝘁𝗮ł𝘆 𝗻𝗮𝗷𝘄𝗶ę𝗸𝘀𝘇𝗲 𝗮𝗿𝗰𝘆𝗱𝘇𝗶𝗲ł𝗮 𝗩𝗮𝗻 𝗚𝗼𝗴𝗵𝗮, 𝗸𝘁ó𝗿𝗲 𝗻𝗮 𝘇𝗮𝘄𝘀𝘇𝗲 𝘇𝗺𝗶𝗲𝗻𝗶ł𝘆 𝗵𝗶𝘀𝘁𝗼𝗿𝗶ę 𝘀𝘇𝘁𝘂𝗸𝗶 𝘄𝘀𝗽ół𝗰𝘇𝗲𝘀𝗻𝗲𝗷.

Podczas swojego dwuletniego pobytu w Paryżu w latach 1886-1888 Van Gogh zapoznał się z najnowszymi osiągnięciami w sztukach wizualnych i poznał kilku najbardziej nowatorskich malarzy pracujących wówczas w Paryżu takich jak Paul Signac, Georges Seurat, Henri de Toulouse -Lautrec i Émile Bernard. Kiedy Van Gogh przybył do Paryża pod koniec lutego 1886 roku, nigdy nie widział impresjonistycznego obrazu; dzieła Moneta, Degasa, Pissarro i innych impresjonistów były wystawiane w Holandii dopiero w 1888 roku. Za namową i w towarzystwie brata Van Gogh bywał w wielu kawiarniach i tawernach, gdzie wymieniał zarówno pomysły, jak i płótna ze swoim nowym kręgiem przyjaciół . Miasto zaoferowało mu również kilka okazji do obejrzenia uznanych przez krytyków dzieł impresjonistów, których obrazy były w szczególności prezentowane na ich ósmej i ostatniej wystawie zbiorowej w 1886 roku. Van Gogh szybko wchłonął wszystkie odmienne style i techniki artystyczne zapoczątkowane przez paryską awangardę i szybko sformułował swój własny, bardzo charakterystyczny język. Szok i podziw dla tych niegdyś nieznanych artystów i ich technik wywarły ogromny wpływ na Van Gogha. Otoczony przez artystów, tancerzy, muzyków, aktorów i pisarzy na Montmartre, Van Gogh porzucił ciemną paletę, która dominowała w wielu jego wczesnych obrazach i zastąpił ją nowo odkrytą miłością do koloru. Nowe techniki, style i kolory wprowadzone przez artystów takich jak Émile Bernard i Paul Gauguin wkrótce zastąpiły ponurą paletę Van Gogha, wzorowaną na holenderskich mistrzach.

𝗦𝗰𝗲𝗻𝗲𝗿𝗶ą 𝗼𝗯𝗿𝗮𝘇𝘂 𝘄𝘆𝘀𝘁𝗮𝘄𝗶𝗼𝗻𝗲𝗴𝗼 𝗻𝗮 𝗮𝘂𝗸𝗰𝗷ę 𝗦𝗼𝘁𝗵𝗲𝗯𝘆’𝘀 𝗷𝗲𝘀𝘁 𝗼𝗴𝗿ó𝗱 𝗫𝗩𝗜𝗜𝗜-𝘄𝗶𝗲𝗰𝘇𝗻𝗲𝗷 𝗽𝗼𝘀𝗶𝗮𝗱ł𝗼ś𝗰𝗶 𝗿𝗼𝗱𝘇𝗶𝗻𝘆 𝗗𝗲𝗯𝗿𝗮𝘆, która była właścicielem wiatraków na szczycie Montmartre. W czasach Van Gogha młyny te zostały przekształcone w kompleks rozrywkowy, Moulin de la Galette, ale jego obraz sprawia, że ogród na farmie wygląda jak wiejski azyl.

𝗪𝘀𝗽ół𝗰𝘇𝗲𝘀𝗻𝗲 𝘇𝗱𝗷ę𝗰𝗶𝗮 𝗛𝗲𝗻𝗿𝗶 𝗗𝗮𝘂𝗱𝗲𝘁𝗮, opublikowane zbiorczo jako„𝗟𝗲 𝗩𝗶𝗲𝘂𝘅 𝗠𝗼𝗻𝘁𝗺𝗮𝗿𝘁𝗿𝗲” , pokazują po prawej stronie wiejski dom Debrayów, który stanowi centralny aspekt kompozycji Van Gogha. Zdjęcie z 1887 roku przedstawia dom na wzgórzu z widokiem na rozrastającą się aglomerację Paryża. Nagi ogród na fotografii, wykonany w tym samym roku co obraz, sugeruje, że Van Gogh przekształcił go w scenę pasterską. Z pewnością nie ma śladów olbrzymich słoneczników (chociaż zdjęcie mogło równie dobrze być zrobione poza sezonem letnim).

W 1937 r. „𝗢𝗴𝗿ó𝗱 𝗽𝗿𝘇𝗲𝗱 𝗳𝗮𝗿𝗺ą 𝗗𝗲𝗯𝗿𝗮𝘆” kupiła Miriam Alexandrine de Rothschild (1884-1965), wybitna kolekcjonerka dzieł sztuki i członkini francuskiej żydowskiej rodziny bankowej. Tuż przed wybuchem II wojny światowej umieściła Van Gogha i inne dzieła sztuki w swoim sejfie w paryskim banku. Wkrótce potem uciekła do Szwajcarii. W grudniu 1941 r., po niemieckiej okupacji Francji, „𝗢𝗴𝗿ó𝗱 𝗽𝗿𝘇𝗲𝗱 𝗙𝗮𝗿𝗺ą 𝗗𝗲𝗯𝗿𝗮𝘆ó𝘄” został zajęty przez nazistów, wyjęty ze skarbca bankowego i wysłany do Berlina do Hermanna Göringa, zastępcę Hitlera. Następnie Göring wymienił Van Gogha i 24 obrazy zrabowane od innych właścicieli w zamian za Rembrandta i dwa dywany. Van Gogh został wysłany do Galerie Fischer z siedzibą w Lucernie- Theodore Fischer następnie sprzedał „Ogród przed farmą Debray” szwajcarskiemu producentowi i kolekcjonerowi broni Emilowi Bührle.

Po wojnie Rothschild podjęła kroki prawne, aby zapewnić restytucję Van Gogha. W 1948 roku szwajcarskie sądy nakazały Bührle zwrócić obraz. Później przeszedł na własność jej szwagierki Lucy Spiegl, która sprzedała go w 1965 roku. Na początku lat 90. obraz z „Sotheby’s „𝗢𝗴𝗿ó𝗱 𝗽𝗿𝘇𝗲𝗱 𝗳𝗮𝗿𝗺ą 𝗗𝗲𝗯𝗿𝗮𝘆” został kupiony przez japońskiego producenta papieru i kolekcjonera Ryoei Saito, który zmarł w 1996 roku. Najbardziej znany jest z tego, że zapłacił najwyższą cenę w historii za obraz Van Gogha, 82,5 miliona dolarów za „𝗣𝗼𝗿𝘁𝗿𝗲𝘁 𝗱𝗿 𝗚𝗮𝗰𝗵𝗲𝘁𝗮” z 1890 r wystawiony na aukcji w 1990 roku. Choć kiedyś powiedział, że portret powinien zostać poddany kremacji wraz z jego ciałem, na szczęście tak się nie stało. Portret doktora Gacheta zniknął teraz w tajemniczej prywatnej kolekcji. Kilka tygodni przed śmiercią w 1890 roku Van Gogh namalował różniące się kolorami dwa portrety Paula Gacheta, lekarza, który był przyjazny artyście , gdy ten pracował w wiosce Auvers-sur-Oise na północ od Paryża. Dr Gachet opiekował się także Van Goghiem w ostatnich godzinach po tym, jak zastrzelił się na pobliskich polach pszenicy. Pierwsza wersja portretu to ta, która była we Frankfurcie i zaginęła. Drugi obraz został przekazany dr Gachetowi i obecnie znajduje się w Musée d’Orsay w Paryżu.