Menu

FOWIŚCI I KUBIŚCI NA SALONACH

FOWIŚCI I KUBIŚCI NA SALONACH

PARYSKIE SALONY I POKAZY SZTUKI

 wykład online

 z cyklu PARYŻ NOWOCZESNY 1905-1925

20 marca 2024 ( środa)  godz.20.00

opowiada KATARZYNA WESOŁOWSKA-EISL

Historyczka sztuki, edukatorka muzealna. Długoletnia zastępczyni kierownika Działu Edukacji Muzeum Narodowego w Warszawie. Autorka programów edukacyjnych do wystaw czasowych i stałych muzeum. Prowadziła cykle autorskie wykładów z historii sztuki w licznych instytucjach kulturalnych. Jej pasją jest zwiedzanie miast i muzeów, poznawanie nowych kultur oraz popularyzacja sztuki poprzez wykłady i warsztaty.

 

 

 

 

 Fot. Solange Photography

𝗪𝘆𝘀𝘁𝗮𝘄𝗮, 𝗸𝘁ó𝗿𝗮 𝘇𝗼𝘀𝘁𝗮ł𝗮 𝗼𝘁𝘄𝗮𝗿𝘁𝗮 𝘄 𝗣𝗮𝗿𝘆ż𝘂 𝟭𝟱 𝗽𝗮ź𝗱𝘇𝗶𝗲𝗿𝗻𝗶𝗸𝗮 𝟭𝟵𝟬𝟱 𝗿𝗼𝗸𝘂, 𝘇𝗮𝘀𝘇𝗼𝗸𝗼𝘄𝗮ł𝗮 𝘄𝗶𝗲𝗹𝘂, 𝗸𝘁ó𝗿𝘇𝘆 𝗷ą 𝘄𝗶𝗱𝘇𝗶𝗲𝗹𝗶, 𝗶 𝘄𝗶𝗲𝗹𝘂 𝗶𝗻𝗻𝘆𝗰𝗵, 𝗸𝘁ó𝗿𝘇𝘆 𝘁𝗲𝗴𝗼 𝗻𝗶𝗲 𝘇𝗿𝗼𝗯𝗶𝗹𝗶.

Pisząc o rzeźbie w stylu renesansowym otoczonej obrazami Matisse’a i innych w sali VII Salonu d’Automne w Paryżu w 1905 roku, krytyk Louis Vauxcelles, który później ukuł termin kubizm, nazwał ją „𝗗𝗼𝗻𝗮𝘁𝗲𝗹𝗹𝗼, 𝗰𝗵𝗲𝘇 𝗹𝗲𝘀 𝗳𝗮𝘂𝘃𝗲𝘀!” (𝗗𝗼𝗻𝗮𝘁𝗲𝗹𝗹𝗼 𝘄ś𝗿ó𝗱 𝗱𝘇𝗶𝗸𝗶𝗰𝗵 𝗯𝗲𝘀𝘁𝗶𝗶!). Pierwotnie skierował tę uwagę do samego Henriego Matisse’a i spodobała mu się tak bardzo, że powtórzył ją drukiem w magazynie Gil Blas. Dzikość kryła się w jaskrawych kolorach i agresywnym wykonaniu obrazów. Na przykład 𝗽𝗼𝗿𝘁𝗿𝗲𝘁 ż𝗼𝗻𝘆 𝗮𝘂𝘁𝗼𝗿𝘀𝘁𝘄𝗮 𝗠𝗮𝘁𝗶𝘀𝘀𝗲’𝗮 „𝗞𝗼𝗯𝗶𝗲𝘁𝗮 𝘄 𝗸𝗮𝗽𝗲𝗹𝘂𝘀𝘇𝘂” ukazywał ją z twarzą poplamioną zielenią, różem i żółcią pod fryzurą w kolorze ceglastoczerwonym i kobaltowym, a także w ogromnym fioletowym kapeluszu z wielobarwnymi piórami . 𝗣𝗼𝗿𝘁𝗿𝗲𝘁 𝗠𝗮𝘁𝗶𝘀𝘀𝗲’𝗮 𝘄𝘆𝗸𝗼𝗻𝗮𝗻𝘆 𝗽𝗿𝘇𝗲𝘇 𝗔𝗻𝗱𝗿é 𝗗𝗲𝗿𝗮𝗶𝗻𝗮 miał połowę twarzy w turkusowych i karmazynowych smugach na brodzie, podczas gdy drzewa w krajobrazach 𝗠𝗮𝘂𝗿𝗶𝗰𝗲’𝗮 𝗱𝗲 𝗩𝗹𝗮𝗺𝗶𝗻𝗰𝗸𝗮 płonęły różem. Opisywano, że Derain i Vlaminck używali swoich kolorów tak, jakby były ładunkami dynamitu.

 

Wystawa zszokowała wielu, którzy ją widzieli, i wielu innych, którzy jej nie widzieli. Szczególnie przygnębiające było wrażenie, że obrazy powstały raczej po to, by zadowolić samych artystów, a nie krytyków. Kłopoty zaczęły się jeszcze przed otwarciem wystawy. 𝗦𝗮𝗹𝗼𝗻 𝗱’𝗔𝘂𝘁𝗼𝗺𝗻𝗲 𝘇𝗮ł𝗼ż𝗼𝗻𝗼 𝘄 𝟭𝟵𝟬𝟯 𝗿𝗼𝗸𝘂, aby zachęcać artystów eksperymentujących, ale obrazy fowistów zaniepokoiły nawet liberalnie nastawione jury Salonu i Matisse’owi zdecydowanie doradzono, aby w swoim własnym interesie wycofał „Kobietę w kapeluszu”. Na czele komitetu aranżującego wystawę stanął jednak malarz Georges Desvallières, stary przyjaciel i sojusznik Matisse’a, który zadbał nie tylko o to, aby prace fowistów znalazły się na liście, ale także o to, aby powieszono je razem w tym samym pomieszczeniu, co potęgowało ich siłę oddziaływania .

Fowiści nie mieli żadnego manifestu, a spajała ich przyjaźń i potrzeba odejścia od impresjonizmu. 𝗙𝗼𝘄𝗶𝘇𝗺 𝗻𝗮𝘇𝘄𝗮𝗻𝗼 „𝗽𝗶𝗲𝗿𝘄𝘀𝘇𝘆𝗺 𝗿𝘂𝗰𝗵𝗲𝗺 𝘄 𝘀𝘇𝘁𝘂𝗰𝗲 𝘄𝘀𝗽ół𝗰𝘇𝗲𝘀𝗻𝗲𝗷, 𝗸𝘁ó𝗿𝘆 𝘀𝗸𝗼𝗿𝘇𝘆𝘀𝘁𝗮ł 𝗻𝗮 𝘀𝗸𝗮𝗻𝗱𝗮𝗹𝘂”, a sami malarze zdali sobie sprawę, że rozgłos im się przydał, choć nie czuli się łatwo z tą nazwą. „Kobietę w kapeluszu” kupiła Gertruda Stein i jej brat Leo, a jaskrawe kolory fowistów szybko podchwyciły eleganckie domy mody. Fowiści pokazali się ponownie na Salonie d’Automne w 1906 roku. Kandinsky zobaczył wystawę i był pod wielkim wrażeniem, ale ruch ten nie trwał długo i Braque zauważył później, że nie można żyć wiecznie w stanie kryzysu. Fowizm wkrótce został wyparty przez rozwój kubizmu w 1908 roku.

KUP BILET

 

 

  • Dzieje się ….

  • Kategorie

  • Archiwa