I ÉCOLE DE PARIS I

ÉCOLE DE PARIS

cykl 4 wykładów online w poniedziałki godz. 20.00

7 listopada- 28 listopada 2022

W dziejach polskiej sztuki XX wieku niewiele było zjawisk tak interesujących jak École de Paris, czyli Szkoła Paryska.Termin „École de Paris” narodził się w 1925 roku, kiedy po raz pierwszy użył go pisarz, krytyk i rysownik André Warnod. Odnosił się on do artystów z Europy Środkowo-Wschodniej, dla których Paryż stał się nowym domem. École de Paris nie można uznać za kierunek czy prąd sztuki nowoczesnej, to bardziej umowny termin, określający — najprościej rzecz ujmując — twórczość emigrantów z terenów Polski, która była wtedy pod zaborami, oraz Rosji, twórców głównie pochodzenia żydowskiego, którzy na początku XX wieku przybyli do Paryża i właśnie tutaj — w dzielnicy Montparnasse— ukształtowała się ich działalność artystyczna i osiągnęła apogeum w latach 20.

1. Mela Muter

Poniedziałek, 7 listopada 2022, godz. 20:00

Po latach Mela Muter wspominała „Nikt nie miał wtedy ani czasu, ani też cierpliwości, by mi pozować. Martwe natury – […] niewrażliwe na ludzkie dramaty, na ludzkie szaleństwa, zastępowały mi modeli”, kiedy jednak pojawili się skłonni pozować – osiadła w Paryżu warszawianka stworzyła galerię wyjątkowych wizerunków z wrażliwością rejestrując ludzkie charaktery i emocje.

„Portret prof. Baly”, lata 20. XX w.

2. Tadeusz Makowski

Poniedziałek, 14 listopada 2022, godz. 20:00

Pucołowate dziecięce buźki w spiczastych czapeczkach to motyw znany każdej osobie interesującej się polską sztuką XX stulecia, ale twórczość Tadeusza Makowskiego jest znacznie bogatsza i wielowątkowa. Podczas kolejnego spotkana z mistrzami Ecole de Paris przyjrzymy się ewolucji malarskiego języka i tematycznych fascynacji urodzonego w Oświęcimiu paryżanina.

„Klatka z kanarkiem”, 1922

3. Henryk Hayden

Poniedziałek, 21 listopada 2022, godz. 20:00

Otrząsnąwszy się z młodzieńczej fascynacji Cezaneem, urodzony w Warszawie Henryk Hayden wynajął pracownię na słynnym paryskim Montparnasse, poznając tuzy ówczesnego malarstwa, nie wyłączając Picassa, Grisa i Matisse’a. Dziś uznawany jest za jednego z wybitniejszych przedstawicieli École de Paris, a jego prace eksponowane są m. in. w muzeach Nowego Jorku, Paryża i Genewy.

„Martwa natura kubistyczna”, 1921  

4. Rajmund Kanelba    

Poniedziałek, 28 listopada 2022, godz. 20:00

Środowisko École de Paris fascynowało także twórców młodszych pokoleń. Urodzony u schyłku XIX wieku Kanelba z doświadczeń międzynarodowego środowiska artystycznego zgromadzonego we francuskiej stolicy wyciągnął lekcję, stanowiącą fundament jego unikalnego języka artystycznego.

 „Martwa natura z owocami”