IMPRESJONIZM I RZEŹBA? |

IMPRESJONIZM I RZEŹBA?

cykl  3 wykładów online  6-20 stycznia 2026

WTORKI GODZ. 20.00

dla posiadaczy karnetów udostępniamy nagrania wykładów na 15 dni po zakończeniu cyklu

wykłady prowadzi: PRZEMYSŁAW GŁOWACKI

Przemysław Głowacki jest historykiem sztuki, który od wielu lat zajmuje się popularyzacją wiedzy o sztuce. Jest nauczycielem, wykładowcą akademickim oraz edukatorem muzealnym. Wiele lat pracował w Muzeum Narodowym w Warszawie, gdzie pełnił obowiązki zastępcy kierownika Działu Edukacji.  Jest jednym z pomysłodawców oraz organizatorów projektu Wyprawy ze Sztuką. Był jednym z założycieli Forum Edukatorów Muzealnych oraz współinicjatorem polskiej edycji międzynarodowej akcji społecznej Dzień Wolnej Sztuki. Jest członkiem Międzynarodowego Komitetu Muzeów (ICOM). W 2007 roku otrzymał odznakę „Zasłużony dla kultury polskiej”. Prowadzi portal o sztuce, muzeach i wystawach artdone.pl.

ZOBACZ ARTDONE

Impresjonizm to pojęcie szeroko znane i nie zawsze poprawnie stosowane. Przede wszystkim kojarzy się nam z malarstwem, ale bywa też stosowane w innych dziedzinach sztuki, a także w literaturze. Na wykładach zastanowimy się jak można definiować impresjonizm, a naszym polem zainteresowań będzie rzeźba. Jakie cechy sprawiają, że dzieło sztuki możemy określić jako impresjonistyczne? Czy są to właściwości formalne? Czy temat dzieła ma również znacznie? Czy impresjoniści-malarze zajmowali się rzeźbą? Jakich innych rzeźbiarzy możemy zaliczyć do tej kategorii?

6 stycznia -Czy rzeźba może być impresjonistyczna?

Rzeźba końca XIX wieku wyraźnie zaczyna wychodzić ze stanu hibernacji, w którym trwała przez blisko sto lat od czasów klasycyzmu. Najważniejszym artystą w tej dziedzinie jest Auguste Rodin, który otworzy rzeźbę na nowe wyzwania XX wieku. Zmiany w rzeźbie zbiegają się z rozpowszechnieniem impresjonizmu, który wyznaczy nowe perspektywy w malarstwie. Pewne cechy rzeźby tego okresu bywają porównywane do dokonań na polu malarstwa. Czy jednak możemy mówić o rzeźbie impresjonistycznej? Na wykładzie zajmiemy się twórczością rzeźbiarską artystów należących do grupy impresjonistów – Edgara Degasa oraz Pierre-Auguste’a Renoira, a także przeanalizujemy dzieła innych współczesnych im rzeźbiarzy m.in. Auguste’a Rodina i Rembrandta Bugatti.

1.   2. 3.

4.   5.

• 1.Edgar Degas,Mała tancerka w wieku czternastu, lat 1878- 81,National Gallery of Art NGA Waszyngton
• 2. Edgar Degas, Kobieta wychodząca z kąpieli,  ok. 1896 -1911 brąz
• 3. Auguste Rodin, Jestem piękny. Je suis belle,  1882 brąz
• 4. Auguste Rodin, Danaida, 1885, marmur
• 5. Auguste Rodin,Ręka diabła ,1903, gips, Musée Rodin Paris

13 stycznia -Paolo Troubetzkoy. Książę rzeźby

Trudno w kilku słowach opisać barwność życiorysu Paola Troubetzkoy’a, a także skalę sukcesu, jaki odniósł jako rzeźbiarz na początku XX wieku. Był włoskim artystą, ale urodził się z nieślubnego związku rosyjskiego arystokraty i Amerykanki. Dzięki małżeństwu swoich rodziców otrzymał tytuł książęcy, który pomógł mu znaczącą w karierze. Podobnie jak jego ekscentryczna osobowość. Dobrym przykładem jest zaangażowanie artysty w wegetarianizm, co w tamtych czasach budziło dużo kontrowersji. Paola Troubetzkoy mieszkał we Włoszech oraz Francji, a kilka lat przebywał też w Rosji i Stanach Zjednoczonych. Wszędzie jego prace były podziwiane i nagradzane. Szczególną popularnością cieszyły się portrety, a także intymne przedstawienia dzieci i macierzyństwa oraz jego rzeźba animalistyczna. Wśród pozujących artyście znaleźli się Auguste Rodin, George Bernard Shaw, Giovanni Segantini, Franklin D. Roosevelt oraz Lew Tołstoj. 

1.   2. 3.

1. Paul Troubetzkoy, Giovanni Segantini,  1896 brąz
2. Paolo Troubetzkoy, Mlle Svirsky, 1909 brąz
3. Paolo Troubetzkoy, Adelaide Aurnheimer (Po Balu)) 1897 brąz

20 stycznia -Medardo Rosso. Drogi do nowoczesności

Chociaż znacząca pozycja Medardo Rosso w historii sztuki nie budzi wątpliwości, to w ostatnim czasie można zaobserwować coraz większe zainteresowanie jego twórczością. Ten włoski rzeźbiarz już u początków swojej kariery wykazywał buntowniczy charakter i zainteresowanie nowymi rozwiązaniami, które miały na celu rozbicie skostniałych formuł rzeźby XIX wieku. W poszukiwaniu nowych rozwiązań pomógł mu wyjazd do Paryża. Ważnym momentem dla jego twórczości było poznanie impresjonizmu. Prace Medardo Rosso charakteryzują się nowatorską formą, ale też ważnym aspektem jego poszukiwań była strona techniczna. Artysta używał bardzo różnorodnych materiałów i sam odlewał swoje dzieła, co w tamtym czasie było ewenementem. Prekursorskie było też jego zainteresowanie fotografią, które wykraczało poza typowe jej wykorzystanie.

1.   2.  3.

• 1. Medardo Rosso, Czytający, 1894 brąz
• 2. Medardo Rosso, La Portinaia, 1883- 84 , Kolekcja PCC Szwajcaria
• 3. Medardo Rosso, Złoty wiek (Aetas aurea),  1886 brąz

KUP KARNET